| تبليغات | X |
|
اگر به کنسرت های یانی توجه کرده باشید می توانید به خوبی مشاهده کنید که او همواره در مرکز گروه خود قرار می گیرد . این بیش از آنکه معلول رهبری او بر ایک ارکستر بود موسیقی باشد ، نتیجه ی نقس خاتمیت او در این گروه است. حرکات تمام افراد گروه او به او خاتمه می یابد ، و از طریق او که همچون یک رسانه میان اعضای گروه اش قرار گرفته است به افراد دیگر منتقل می گردد.این امر تا به آن مرحله رسیده است که گروه یانی برعکس اغلب گروههای موسیقی جهان ،به یک گروه خواننده مرکز تبدیل نشده است و خواننده های همراه آن هر کدام در محلی جداگانه ، برجسته اما در حاشیه قرار دارند. او در مرکز گروه خود قلمرویی نیز برای خود آفریده است. این قلمرو محیطی است که به وسیله ی ابزار آلت موسیقی خاص خود او درست شده است و همچون دیواری بر گرد او کشیده شده است. هنگامی که نورپرداز سالن تمرکز نور را بر این قلمرو می تاباند ، ما شاهد ظهور قهرمان گونه ی او در بین افراد تیم اش و در مقابل تماشاگران بی شمارش هستیم . در عین حال این مسئله باعث نمی شود که او از اشارات پی در پی اش به تک تک نوازندگان گروه غافل بماند و آنها را در قهرمانی خود شریک نکند ولی همه ی آنها به خوبی می دانند که مرکزیت از آن یانی است و بس.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 10:59 توسط امین پروین
|
|
|
